50 χρόνια Νέα Δημοκρατία: Η μεγάλη γιορτή παρουσία Μητσοτάκη και οι ηχηρές απουσίες.
Το πρόβλημα είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης στηρίχθηκε στην ψήφο των ΜΜΕ, αντί της ψήφου του λαού. Παραμέλησε (αγνόησε) τη ΝΔ ως ιδεολογικό κόμμα και κυρίως ως πολιτική οργάνωση. Εξαντλήθηκε σε διασυνδέσεις με επιχειρηματικά συμφέροντα και πολιτικές της ημεδαπής και κυρίως της αλλοδαπής. Τα οποία μάλιστα υποστηρίζουν τον εξτρεμισμό, την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα, ιδίως το οικονομικό και το μεταναστευτικό. Αποτέλεσμα αυτών είναι να έχει χάσει ο ίδιος την εθνική, την πολιτική και λαϊκή, την κοινοβουλευτική και τη συνταγματική νομιμοποίηση.
Για τα παράδειγμα δεν θυμάμαι να κάλεσε ποτέ ο Κυριάκος Μητσοτάκης τους πρώην πρωθυπουργούς και αρχηγούς της ΝΔ η άλλους κοινοβουλευτικούς παράγοντες για συζήτηση στα εθνικά θέματα (αφήνω τα θέματα οικονομίας και κοινωνίας, η ακόμα και του κόμματος). Μόνος του τα αποφάσιζε σε συνεννόηση με τα ΜΜΕ και τα κέντρα της αλλοδαπής με τα οποία διασυν΄δέεται. Στη συνέχεια τα προετοίμαζε και τα ανακοίνωνε σε συνεννόηση με τα ΜΜΕ και συνήθως υπό της απειλή της Τουρκίας. Τέλος τα επέβαλε στους βουλευτές και τα ψήφιζε πραξικοπηματικά στη Βουλή. Ο τελευταίος που το έκανε αυτό ήταν ο Δημήτριος Ιωαννίδης το 1974, με αποτέλεσμα το πραξικόπημα Κίσσινγκερ και την καταστροφή της Κύπρου. Τώρα το κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με αποτέλεσμα το πραξικόπημα των συμφερόντων Νετανιάχου – Σόρος και την παραπομπή του Αιγαίου στη Χάγη, για να προσδιορίσει (λέει) το διεθνές δικαστήριο την Ελληνική υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ.
Αυτά είναι ανήκουστα πράγματα. Οι Τούρκοι γνωρίζουν ότι η Ελληνική υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ, είναι κυριαρχικά δικαιώματα και ορίζονται μονομερώς από την Ελλάδα, όπως γίνεται από κάθε χώρα. Αν όμως τους κυνηγάει ο Μητσοτάκης για να τους τις παραχωρήσει, τι να κάνουν και αυτοί;
Στο εγχώριο ιθαγενές κοινό, ο Μητσοτάκης αντιτάσσει ότι ο λόγος παραπομπής στη Χάγη είναι ότι η Τουρκία είναι ισχυρή, ενώ η Ελλάδα είναι οικονομικά και στρατιωτικά ασθενής. Αυτό όμως δεν το επικαλέσθηκε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ούτε όταν έφτασε στην Ελλάδα από το Παρίσι, το 1974 και υπό τις γνωστές συνθήκες. Οπωσδήποτε, δεν μπορεί να το επικαλείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά από 6+ χρόνια πρωθυπουργίας, το 2024. Όσο για τη δήθεν εκμετάλλευση των ανύπαρκτων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, ακόμα και αληθών υποτιθέμενων αυτών, το επιχείρημα και επιχείρηση, αποτελεί πλήρη οικονομική και τυχοδιωκτική ανοησία (στην καλή περίπτωση).
Αν το θέμα της Χάγης το συζήτησε με τους πρώην υπουργούς εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη και Ευάγγελο Βενιζέλο, δεν το γνωρίζω και πάντως δεν το έχουν επιβεβαιώσει. Ανεξάρτητα από αυτό οι εν λόγω, σεβαστοί πολιτικοί, δεν έχουν τρέχουσα θεσμική ιδιότητα, ούτε αποκλειστική δικαιοδοσία που να επικυρώνει τέτοιες πρακτικές.
Κατά τα άλλα, η Ελλάδα μπορεί να συνεργαστεί με την Τουρκία στα θέματα του Ευρωπαϊκού πολιτικού προσανατολισμού (υπό την προϋπόθεση της ίδιας της εσωτερικής Ελληνικής βελτίωσης στο θέμα) και στα θέματα της Εγγύς και Μέσης Ανατολής. Αυτά δηλαδή που κυρίως ενδιαφέρουν την Τουρκία. Αν όμως οι Τούρκοι βλέπουν τον πρωθυπουργό και τη χώρα σε αυτή την κατάσταση, απογοητεύονται και λένε, “αυτοί είναι τελειωμένοι, ας πάρουμε και ας κατοχυρώσουμε ότι μπορούμε, όσο ακόμα μπορούμε”.
Για το λόγο αυτό η Ελλάδα πρέπει αφενός να ακολουθήσει μετριοπαθή πολιτική στο Παλαιστινιακό και αφετέρου να αποκαταστήσει τις διπλωματικές σχέσεις με τη Ρωσία. Ανεξάρτητα από διευκολύνσεις στην Ουκρανία, οι οποίες πρέπει να δίνονται με περίσκεψη (κυρίως για την Ουκρανία).
Αυτά φυσικά ισχύουν αν ο Μητσοτάκης ανακτήσει τη νομιμοποίηση του, στην πρωθυπουργία της χώρας. Που δεν βλέπω πως μπορεί να γίνει, αφού η χώρα ψάχνει ήδη για πρωθυπουργό και η ΝΔ για αρχηγό. Εκτός των άλλων γιατί και τα περιθώρια εξαντλήθηκαν και ο ίδιος γνωρίζει ότι μόνιμος στην πολιτική και στην πρωθυπουργία δεν είναι κανείς.
Σε κάθε περίπτωση και για την ιστορία, πρέπει να εξηγήσει ο Μητσοτάκης δημοσίως, που βρίσκεται το επίκαιρο και επείγον του εν λ΄όγω καθορισμού της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, όταν μάλιστα βρίσκονται σε εξέλιξη σοβαρές πολεμικές επιχειρήσεις στην Εγγύς και Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα όταν φλέγονται η Παλαιστίνη και ο Λίβανος και ήδη εμπλέκονται η Συρία, το Ιράν και η Υεμένη.
Κυρίως όμως πρέπει να εξηγήσει ο Μητσοτάκης δημοσίως, ποια είναι η αντιπαροχή Ερντογάν, στην παροχή του ιδίου για παραπομπή στη Χάγη, της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ και σε όποια άλλη παροχή.
