Βορίδης: Τι παραπάνω θα έκαναν σε μεταναστευτικό, εξωτερική πολιτική και άμυνα τα κόμματα δεξιότερα της ΝΔ;
Στην εξωτερική πολιτική, το πρόβλημα είναι καταρχήν διπλωματικ΄ό. Τα κόμματα δεξιότερα της ΝΔ (αλλά και της αντιπολίτευσης γενικά, επειδή το θέμα είναι εθνικό), θα έπαιρναν αποστάσεις από τις εξτρεμιστικές πολιτικές των ακροδεξιών άκρως εθνικιστικών κυβερνήσεων Νετανιάχου και Ζελένσκι (και τις ανάλογες της Παλαιστίνης, του Ιράν και της Ρωσίας), ιδίως σε διπλωματικό επίπεδο.
Ειδικότερα, σε διεθνές και κυρίως σε Ευρωπαϊκό επίπεδο θα ακολουθούσαν μετριοπαθή πολιτική, στα θέματα της Ουκρανίας και ομοίως της Γάζας και της Παλαιστίνης. Ότι οι διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας με τη Ρωσία, έχουν φθάσει στο γνωστό απροχώρητο και απαράδεκτο σημείο, είναι επικίνδυνο, επιζήμιο και εντελώς ακατανόητο. Αδικαιολόγητο και ανεξάρτητο από τις διευκολύνσεις που η χώρα παρέχει στους κοινούς συμμάχους με την Ουκρανία, που την υποστηρίζουν πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά.
Ομοίως η αντιπολίτευση ως κυβέρνηση δεν θα θεωρούσε Αραβικές χώρες, μόνο τα ΗΑΕ, τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ. Αφενός γιατί δεν είναι μόνο αυτές και δεν είναι καν οι σημαντικές, πολιτικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά. Αφετέρου γιατί η αποκλειστική προσκόλληση της κυβέρνησης στις οικονομικά ισχυρές, πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου που διασυν΄δέονται με τους κύκλους της εθνικιστικής Ισραηλινής ακροδεξιάς, έχει τα γνωστά ομοίως απαράδεκτα και επιζήμια, πολιτικά και γεωπολιτικά αποτελέσματα.
Το ζήτημα με την Τουρκία είναι το πλέον κρίσιμο. Καταρχήν η Ελλάδα είναι κυρίαρχη χώρα. Απειλές δεν δέχεται, ούτε από την Τουρκία, ούτε από κανένα. Ούτε στρατιωτικές, ούτε ναυτικές, ούτε αεροπορικές. Ασφαλώς ενδιαφέρεται για μία καλή και αρμονική σχέση με τη γείτονα χώρα. Προϋπόθεση όμως για αυτό είναι ο εκατέρωθεν σεβασμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων. Επίσης ο σεβασμός των ιστορικών σχέσεων. Στα θρησκευτικά θέματα και στα ιστορικά μνημεία, οι αντιδράσεις της Ελλάδας θα ήταν ιδιαίτερα έντονες και οξείες. Ιδίως κατά εθνικιστικών, ισλαμιστικών Τουρκικών κυβερνήσεων όπως η νυν, και των σχετικών πολιτικών τους.
Το μεταναστευτικό η κυβέρνηση το κληρονόμησε από την εξτρεμιστική, εξωφρενική, επικίνδυνη και επιζήμια εθνικά, πολιτική της κυβέρνησης Τσίπρα, και σε αυτό το θέμα. Από το 2019, η πολιτική της Ελλάδας στο θέμα αναδιπλώθηκε μεν αλλά όχι αρκετά, ιδίως ενόψει των όσων προηγήθηκαν.
Εξυπακούεται λοιπόν ότι αιτήσεις ασύλου από άγνωστα πρόσωπα, (δηλαδή αυτές που δεν συνοδεύονται από τα ταξιδιωτικά έγγραφα και τα ατομικά στοιχεία ταυτότητας και προέλευσης του αιτούντος), είναι απαράδεκτες και οι απελάσεις αυτόματες. Οι αρχές πρέπει να είναι ανυποχώρητες στη φρούρηση των συνόρων και στις απωθήσεις των επισφαλών και μη, σκαφών και λοιπών μέσων οργανωμένης διακίνησης μεταναστών και στην αντιμετώπιση των σχετικών παράνομων και παρακρατικών δικτύων.
Πέραν τούτου, επειδή η εισβολή στη χώρα από άγνωστα πρόσωπα και ειδικά η οργανωμένη, συνιστά ευθεία απειλή για την εθνική ασφάλεια, τη δημόσια τάξη, την κοινωνική ισορροπία και τις Ευρωπαϊκές σχέσεις της χώρας, η αντίδραση της Ελλάδας θα ήταν οξύτατη κατά της Τουρκικής πολιτικής στο μεταναστευτικό, που είναι προδήλως παράνομη, παραβατική και επιθετική. Με συνεχείς καταγγελίες, διαβήματα και διαμαρτυρίες, σε κάθε δυνατό Ευρωπαϊκό και διεθνές πολιτικό επίπεδο και σε κάθε δυνατή διπλωματική ευκαιρία.
Στην άμυνα το πρόβλημα είναι (α) το ηθικό του λαού και του στρατεύματος και (β) η κατάσταση και η στάση (posture) της γενικής και ειδικής ισχύος της χώρας. Αυτή η στάση και κατάσταση είναι στρατιωτική αλλά και συνολική οικονομική, κοινωνική, διοικητική και τελικά εθνική. Αυτή όμως είναι που μετράει στις διεθνείς σχέσεις και ισορροπίες (ισχύος) και συγκεκριμένα στην πρόληψη των εθνικών κινδύνων και στην αποτροπή των απειλών.
Επομένως, το μείζον ιστορικό, πολιτικό και νομικό ερώτημα εθνικής ασφάλειας και άμυνας της χώρας είναι, πως η χώρα, 40 χρόνια από την ένταξη στην ΕΕ και 20 από την ένταξη στην ΟΝΕ, βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση απειλής, διακινδύνευσης, περιπέτειας και κρίσης ιδίως σε σχέση με την Τουρκία και μάλιστα υπό το τρέχον γεωπολιτικό, οικονομικό, τεχνολογικό και οικολογικό περιβάλλον.
Τέλος ανεξήγητη, αντιφατική και επικίνδυνη, ιδίως σε σχέση με τα προηγούμενα, είναι η ακραιφνής στοίχιση της κυβέρνησης με την καθ’ υπαγόρευση πολιτική, της γνωστής διεθνούς πολυπολιτισμικής ΜΗΚΥΟ και των ελεγχόμενων από αυτή ΜΜΕ, που υποστηρίζει τον εξτρεμισμό, τον ισλαμισμό, την τρομοκρατία και την παράνομη διακίνηση μεταναστών, μεταξύ πολλών άλλων.
Ενδεικτική αλλά και σχετική με τα προηγούμενα, είναι η πολιτική της όξυνσης του δημογραφικού, της υπονόμευσης των θεσμών της χώρας, της καταρράκωσης της αξιοπρέπειας του Ελληνικού λαού και των πολιτών, της κατεδάφισης των ηθικών, κοινωνικών, ιστορικών, πολιτισμικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών αναφορών, αξιών και ερεισμάτων του έθνους. Όπως γίνεται με τις πολιτικές του καταχρηστικού και εξτρεμιστικού δικαιωματισμού ελάχιστων περιθωριακών προσώπων και ομάδων. Με την υπερβολική όξυνση και την επίμονη ανακίνηση ουσιαστικά ανύπαρκτων σε μακρο – κοινωνικό επίπεδο, των δήθεν σημαντικών φυλετικών και φυλλετικών εντάσεων, που τυγχάνουν τάχα επείγουσας ρύθμισης, όπως είναι η προστασία των φερόμενων ως απειλούμενων ΛΟΑΤΚΙ, ο γάμος των ομοφύλων (δεν αρκεί το σύμφωνο συμβίωσης), η οξεία και ακραία παρεμβατική πολιτική στις προσωπικές, διαπροσωπικές, οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις. Με τις συνέχειες που διαρκώς δίδονται στις γνωστές οργανωμένες προβοκάτσιες των ΜΜΕ καθ’ υπαγόρευση των πολιτικών της ιδιωτικής, δήθεν φιλανθρωπικής, ΜΗΚΥΟ (της οποίας τη δράση και τον εν λόγω επιχειρηματία, έχει αποκηρύξει έως και ο ίδιος ο Νετανιάχου). Τέλος με την εξτρεμιστική και επίμονη Τουρκολαγνεία από τα γνωστά, επιεικώς επιπόλαια, κέντρα.
Ιδίως μάλιστα όταν αυτά συνδυάζονται με συστηματικές παραβάσεις του κράτους δικαίου, με παραβιάσεις των συνταγματικών και πολιτικών δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών των πολιτών και με διώξεις των αντιπολιτευόμενων και ιδίως των αντιφρονούντων.
Ανεξάρτητα από τις σχετικές Ευρωπαϊκές καταδίκες και τις διεθνείς εκθέσεις και κυρώσεις στις οποίες, εκτός των άλλων, αυτές οι πολιτικές υποβάλουν τη χώρα.
