Διαπλοκή, ΕΥΠ και Υποκλοπές – Οφειλές και Αποζημιώσεις.
Για την ιστορική ακρίβεια και για την τάξη, πρέπει να σημειωθεί ότι η υπόθεση των υποκλοπών ανάγεται στο 1998, δηλαδή από την πρώτη κυβέρνηση Σημίτη. Από τότε άρχισαν οι διασυνδέσεις ΕΥΠ, ΜΜΕ και διαπλοκής (πολιτικής, επιχειρηματικής κλπ). Τουλάχιστον από τότε άρχισε η κρίσιμη ενίσχυση των σχέσεων αυτών, των παρακολουθήσεων, των χειραγωγήσεων και διαχειρίσεων των προσώπων, των οικονομικών συναλλαγών και του εμπορίου των πληροφοριών και των λοιπών προϊόντων των υποκλοπών από την ΕΥΠ και από τις συνεργαζόμενες ιδιωτικές εταιρείες και τα ΜΜΕ, σε οργανωμένο επίπεδο. Από τότε συγκεντρώθηκαν και διαμορφώθηκαν τα αρχικά κρατικά, κομματικά, επιχειρηματικά, πολιτικά, κέντρα ελέγχου της πληροφορίας και ενημέρωσης, αναπτύχθηκαν και κλιμακώθηκαν οι χειραγωγήσεις και οι διαχειρίσεις των παρακολουθούμενων, της δημόσιας ενημέρωσης και πληροφόρησης και της κοινής γνώμης, δια των υποκλοπών. Αφενός για την εξωτερική πολιτική και τη σχέση με την Τουρκία, την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ και της Κύπρου στην ΕΕ και στην ΟΝΕ και αφετέρου για την ασφαλή τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων και την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη (o Ιωάννης Διώτης μόλις απεβίωσε – τα συλλυπητήρια μου στους οικείους του, ο τότε βομβισθείς Μιχάλης Χρυσοχοϊδης όμως, παραμένει).
Η όλη επιχείρηση στηρίχθηκε στη συστηματική παραβίαση του απορρήτου των παρακολουθούμενων και τη διασφάλιση του απορρήτου των παρακολουθούντων δηλαδή της ΕΥΠ και των συνεργαζόμενων με αυτήν ιδιωτικών φορέων, μέσω Predator και άλλων κατασκοπευτικών οργάνων και μηχανισμών. Το ύψος των συναλλαγών εμπορίας και διακίνησης των πληροφοριών και τα ανάλογα κέρδη που αποκόμισαν οι εμπλεκόμενοι, δεν είναι γνωστά. Υπολογίζονται όμως σε δεκάδες η εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
Επιπλέον, στη συνέχεια από το 1998 και μετά, ενεπλάκησαν στην υπόθεση των υποκλοπών όλες οι διάδοχες κυβερνήσεις. Στην πορεία όμως το θέμα έλαβε διεθνείς διαστάσεις και οι υποκλοπές επεκτάθηκαν και σε σχέση με θέματα διεθνούς ενημέρωσης και πληροφόρησης, εξτρεμισμού, τρομοκρατίας, παρανομίας και οργανωμένου εγκλήματος. Το ζήτημα προϋπήρχε όμως οι μηχανισμοί της Ελλάδας, έλαβαν κεντρική θέση, παράλληλα με την αυξανόμενη εμπλοκή της διεθνούς διαπλοκής, πέραν της εγχώριας. Αυτή η διεθνής εμπλοκή και διάσταση σταδιακά αυξήθηκε και ενισχύθηκε.
Ειδικότερα, η υπόθεση φαίνεται ότι βρισκόταν υπό σχετικό έλεγχο, μέχρι και την κυβέρνηση Σαμαρά. Από τον Τσίπρα και μετά η υπόθεση των υποκλοπών (όπως και η χώρα) βγήκε εκτός ελέγχου η μάλλον περιήλθε υπό τον πλήρη έλεγχο των διαπλεκόμενων κέντρων και κυκλωμάτων ελέγχου της δημόσιας πληροφορίας και της ενημέρωσης, της ημεδαπής και κυρίως της αλλοδαπής.
Όπως αναφέρθηκε τα κέρδη τα οποία έχουν αποφέρει οι υποκλοπές στους εμπλεκόμενους και συνεργαζ΄όμενους με τη ΕΥΠ παρακολουθούντες, διαχειριστές, διακινητές και διοργανωτές των υποκλοπών και συνολικά για τους ελέγχοντες την δημόσια ενημέρωση και πληροφόρηση, τον εξτρεμισμό, την τρομοκρατία, την παρανομία, τη συστημική διαφθορά και το δομικό οργανωμένο έγκλημα, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, αν΄έρχονται σε δισεκατομμύρια ευρώ (και δολάρια ΗΠΑ). Οι ζημίες όμως, τις οποίες έχουν επιφέρει αν΄έρχονται σε τετράκις εκατομμύρια ευρώ (και δολάρια ΗΠΑ).
Για τις ζημίες αυτές, πέραν των ποινικών κυρώσεων για τα σχετικά αδικήματα και εγκλήματα, ευθύνονται και αστικά, οι φυσικοί αυτουργοί, οι ηθικοί αυτουργοί, οι συναυτουργοί, οι συνεργοί, τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης και οι επωφελούμενοι και σχετιζόμενοι με τους προηγούμενους. Αυτοί είναι η ΕΥΠ και οι συνεργοί ιδιώτες φυσικά και νομικά πρόσωπα της ημεδαπής και της αλλοδαπής.
Η ΕΥΠ όμως είναι κρατική υπηρεσία. Αυτό σημαίνει ότι για τις πράξεις και παραλείψεις της ευθύνεται αστικά και διοικητικά το Ελληνικό δημόσιο. Η ευθύνη των εμπλεκόμενων και διαπλεκόμενων είναι εθνική και διεθνής. Επιπλέον από το 2019, την εποπτεία, δηλαδή τον έλεγχο και τη διοίκηση της ΕΥΠ, επομένως και του κυκλώματος διαχείρισης, διακίνησης και εμπορίας των υποκλοπών, ανέλαβε προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης, είτε απευθείας, είτε δια των εντεταλμένων του προσώπων. Με αυτή την προσωπική εμπλοκή η ευθύνη κλιμακώθηκε και εκτοξεύθηκε ποιοτικά και ποσοτικά, γιατί ο κ. Μητσοτάκης είναι ο πρωθυπουργός που εκπροσωπεί και κυβερνά τη χώρα (στο πλαίσιο των συνταγματικών και νόμιμων αρμοδιοτήτων του).
Άρα λοιπόν για τις αποζημιώσεις από την υπόθεση των υποκλοπών, ευ΄θύνεται το Ελληνικό δημόσιο. Ανεξάρτητα από την αστική ιδιωτική ευθύνη την οποία φέρουν σε ατομικό επίπεδο, τα εμπλεκόμενα φυσικά πρόσωπα και τα ιδιωτικά νομικά πρόσωπα και δοθέντος ότι το κάθε πρόσωπο, ευθύνεται για τις αποζημιώσεις, χωριστά και σε ολόκληρο, το αποτέλεσμα είναι ότι:
Σε εθνικό επίπεδο η ζημία των προσώπων και των πράγματων, αν΄έρχεται σε δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτές οι αποζημιώσεις, προστιθέμενες στο ήδη τεράστιο χρέος θα γονατίσουν δημοσιονομικά το κράτος, για δεκαετίες.
Σε διεθνές επίπεδο, όμως η ζημία των προσώπων και των πράγματων, αν΄έρχεται σε τετράκις εκατομμύρια ευρώ (και δολάρια ΗΠΑ). Αυτές οι αποζημιώσεις, ανεξάρτητα από τις προηγούμενες, κυριολεκτικά θα σβήσουν την Ελλάδα από τον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη, για εκατονταετίες.
Κυρίως λοιπόν, για αυτές τις οφειλόμενες αποζημιώσεις και την αποφυγή καταβολής τους, εκτός των άλλων λόγων (διαχρονικής, διακομματικής και κυβερνητικής διαπλοκής και κλιμάκωσης δια της προσωπικής εμπλοκής του νυν πρωθυπουργού), η κυβέρνηση, μαζί με τον Άρειο Πάγο προσπαθεί αλυσιτελώς να συγκαλύψει την υπόθεση, με τα πρόωρα πορίσματα και με τα λοιπά μέσα. Όπως είναι οι αλλεπάλληλες καταχρηστικές επικλήσεις του απορρήτου της ΕΥΠ, οι καταπνίξεις ερευνών και των εξεταστικών επιτροπών, οι ανάλογες κινήσεις στην ΑΔΑΕ και η λογοκρισία. Πέραν του νομικού και θεσμικού λόγου λοιπόν, υπάρχει και αυτός ο οικονομικός λόγος, δηλαδή ότι αφενός για να διαχωρίσει τη θέση της και αφετέρου για να αποφύγει όποια ευ΄θύνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε τις καταδικαστικές αποφάσεις για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα. Διότι οφειλές για αποζημιώσεις τρισεκατομμυρίων, αφήνουμε τετράκις εκατομμυρίων, ούτε η ΕΕ, ούτε η ΟΝΕ, μπορούν να αντιμετωπίσουν. Παρά το ζήτημα της οικονομικής τουλάχιστον εμπλοκής της ΕΕ και της ΟΝΕ στην εθνική διαπλοκή, δια των χρηματοδοτήσεων. Όπως και στη διεθνή διαπλοκή, όμως με άλλα μέσα και για άλλους λόγους, περισσότερο η λιγότερο σοβαρούς και συναφείς.
Για αυτούς τους λόγους, η αλλαγή κυβέρνησης, ακόμα και με το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, ανεξάρτητα της πολιτικής που εξαγγέλει, δεν θα λύσει αυτοτελώς το πρόβλημα της αναστολής και διακοπής των χρηματοδοτήσεων της Ελλάδας από την ΕΕ και την ΟΝΕ, λόγω της διαπλοκής (αφήνουμε τα άλλα). Το οποίο πρόβλημα έχει πάρει μάλιστα και την προαναφερθείσα ειδική πολιτική, νομική, συνταγματική και οικονομική διάσταση. Εκτός εάν η νέα κυβέρνηση του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ υπό την κα Διαμαντοπούλου η υπό όποιο άλλο υποψήφιο, αντιμετωπίσει τη διαπλοκή.
Που δεν θα το κάνει, όπως δεν το έκανε τελικά, αν και το επαγγέλθηκε για να ενταχθεί η χώρα στην ΟΝΕ, η τότε κυβέρνηση του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ υπό τον κ. Σημίτη. Όπως δεν το έκανε η κυβέρνηση ΝΔ υπό τον κ. Καραμανλή αν και το προσπάθησε. Όπως ομοίως δεν το έκαναν η δεν το κατάφεραν οι επόμενες κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου (βομβισθέντος) και Σαμαρά. Όπως όλοι οι έως τότε πρωθυπουργοί επιθυμούσαν. Μέχρι τη διεθνοποίηση του προβλήματος και την άνευ όρων παράδοση της χώρας στη εξωθεσμική, παρακρατική και κακοποιό διαπλοκή από το 2015, κατά τα ιστορούμενα και κατά τα λοιπά, που συνεχίζονται.
Κλείνοντας σημειώνω ότι ο υπολογισμός της συγκάλυψης της υπόθεσης και επομένως της συνέχειας του κύκλου της ασυδοσίας και της ατιμωρησίας της ημεδαπής και της αλλοδαπής διαπλοκής, του εξτρεμισμού, της τρομοκρατίας, της παρανομίας και του οργανωμένου εγκλήματος, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, είναι αβάσιμος, επιπόλαιος, τυχοδιωκτικός και εσφαλμένος.
