Ερυθρά Θάλασσα, Ναυτιλία, Πληροφορία, Επικοινωνία, Τρομοκρατία και Πληθωρισμός

Η κατάσταση στην Ερυθρά Θάλασσα θέτει διάφορα νομικά ερωτήματα.

Η ελευθερία της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας και των ναυτιλιακών μεταφορών διασφαλίζεται από διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις. Ο περιορισμός της ναυσιπλοΐας μέσω εμπάργκο ή αποκλεισμού λιμένων, θαλάσσιων διαύλων, ναυτιλιακών και πλωτών οδών θεωρείται πράξη πολέμου, όταν εμπλέκει κυρίαρχα κράτη. Σε κάθε άλλη περίπτωση, η παρεμπόδιση ή διακοπή δημόσιας φυσικής ή τεχνικής υποδομής, δικτύων, υπηρεσιών κοινής ωφελείας, συστημάτων, αλυσίδων εφοδιασμού κλπ., με δολιοφθορά ή με άλλο τρόπο, θεωρείται τυπικό αστικό και ποινικό αδίκημα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Ομοίως, οι τρομοκρατικές ενέργειες είναι τυπικά εγκλήματα από τα πλέον ειδεχθή.

Στην Ερυθρά Θάλασσα και στη συνεχόμενη διώρυγα του Σουέζ, η διέλευση των πλοίων απειλείται αυτή τη στιγμή από εξτρεμιστικές και τρομοκρατικές επιθέσεις από την Υεμένη. Για να διασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση, το Ναυτικό των ΗΠΑ και οι συμμαχικές δυνάμεις παρέχουν μονάδες στόλου για την προστασία των μεταφορών. Παρόλα αυτά μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες αναστέλλουν τη ναυσιπλοΐα μέσω της Ερυθράς Θάλασσας και του Σουέζ, ακολουθώντας τα μακρύτερα και δαπανηρότερα δρομολόγια γύρω από την Αφρική, για μεταφορές κυρίως από και προς την Ευρώπη αλλά και για άλλους προορισμούς. Κατά συνέπεια, το κόστος των ναυλώσεων και των ναύλων αυξάνεται στις διεθνείς αγορές θαλάσσιων μεταφορών. Οι ναυτιλιακές εταιρείες επωφελούνται από το επιπλέον κόστος που πληρώνουν οι φορτωτές των φορτίων, οι οποίοι στη συνέχεια μετακυλίουν το κόστος στους καταναλωτές μέσω υψηλότερων τιμών στα προϊόντα που τροφοδοτούν τον πληθωρισμό.

Ένα πραγματικό και νομικό ζήτημα εδώ είναι ο προσδιορισμός του επιπέδου του κινδύνου. Στην περίπτωση της Ερυθράς Θάλασσας, η ασφάλεια και η στρατιωτική αξιολόγηση του πιθανού κινδύνου από τις τρομοκρατικές επιθέσεις δεν είναι ακόμη σαφής. Για τον υπολογισμό του κινδύνου πρέπει να ληφθούν υπόψη αρκετοί ποιοτικοί και ποσοτικοί παράγοντες. Τα μέσα επίθεσης, όπως drones, πύραυλοι, μηχανοκίνητα σκάφη κλπ. που είναι διαθέσιμα στους τρομοκράτες. Οι δυνατότητες των όπλων για επίθεση και βλάβη κατά των πλοίων, των πληρωμάτων και των φορτίων. Οι αποτρεπτικές και αμυντικές δυνατότητες των δυνάμεων ασφαλείας. Η ταυτότητα των τρομοκρατών, τα κίνητρα και οι στόχοι τους, πολιτικοί ή οικονομικοί ή και τα δύο και οι πιθανοί συνεργοί τους. Τέλος, οι εμπλοκές κυρίαρχων δυνάμεων στο θέμα.

Η τρομοκρατία είναι ασύμμετρη αλλά όχι ανυπολόγιστη. Το εξαιρετικό εξτρεμιστικό χαρακτηριστικό των τρομοκρατικών επιθέσεων τις κάνει πιο οξείες και έντονες. Η επικοινωνία του τρόμου είναι η ακριβής τεχνική που χρησιμοποιείται στην τυπική τρομοκρατική πρακτική για την επίτευξη των επιθυμητών πολιτικών και οικονομικών αποτελεσμάτων. Ο γενικός στόχος είναι η διατάραξη του νόμου, της τάξης και της ασφάλειας. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για την εθνική και διεθνή ασφάλεια και τους θεσμούς. Ακόμη πιο επικίνδυνη είναι η εκμετάλλευση ή η χρήση της τρομοκρατίας για κέρδος και η απόδοση ομαλότητας στην τρομοκρατία, διότι αυτό ανατρέπει την ασφάλεια, την έννομη τάξη, την οικονομική ρύθμιση, τη νομοθεσία και τη συνταγματική τάξη. Ο ιδιαίτερος στόχος των τρομοκρατικών ομάδων είναι η επικοινωνία του εκτεταμένου κινδύνου απειλής και βίας και του παράγωγου σωματικού και ψυχολογικού εκφοβισμού, αναστάτωσης, άγχους, στρες, ανασφάλειας και αβεβαιότητας σε πολίτες, επιχειρήσεις, καταναλωτές, θεσμικές αρχές, στρατιωτικές δυνάμεις και γενικά το κοινό, για πολιτικό ή οικονομικό όφελος. Οι κίνδυνοι αναφέρονται σε θύματα και ζημίες και σε κινδύνους και  απειλές κατά των υπηρεσιών και υποδομών κοινής ωφελείας, των αλυσίδων προμηθειών, των δικτύων και άλλων στόχων, ανθρώπινων, τεχνικών ή οικονομικών. Η απειλή της βίας αντιπροσωπεύεται συγκεκριμένα από τον φαινομενικά αόριστο κίνδυνο που ενέχει η αφάνεια των τρομοκρατικών ομάδων, τα ασύμμετρα ή απεριόριστα μέσα ακαταλόγιστης εξουσίας που παρουσιάζουν ότι διαθέτουν και οι εξτρεμιστικές, ακατανόητες και ανακριβείς δικαιολογίες που επικαλούνται. Καλλιεργείται επίσης περαιτέρω από τις συνένοχες σκοτεινές, αδιαφανείς και άγνωστες ομάδες και δίκτυα που τους συνδράμουν, τις υποστηρίζουν, τις καλλιεργούν, τις προκαλούν ή τις κατευθύνουν.

Η εξειδίκευση του κινδύνου, σε κάθε δυνατό βαθμό, είναι σημαντική για τις ναυτιλιακές εταιρείες, για τις στρατιωτικές και ναυτικές δυνάμεις που βρίσκονται στη γραμμή πυρός και για τη βιομηχανία θαλάσσιου εμπορίου και μεταφορών, τις ναυτιλιακές εταιρείες, τους φορτωτές, τους ασφαλιστές και τους χρηματοδότες. Αυτό είναι επίσης σημαντικό για τις εθνικές και διεθνείς ναυτιλιακές αρχές, οι οποίες κατά τα άλλα είναι αρμόδιες να χαρακτηρίζουν υδάτινους δρόμους ανοιχτούς ή κλειστούς για τεχνικούς λόγους ή για λόγους ασφαλείας, υψηλού κινδύνου ή εμπόλεμες ζώνες.

Η εξειδίκευση του κινδύνου είναι επίσης σημαντική για τις μεγάλες διεθνείς εταιρείες θαλάσσιων μεταφορών και τα δημόσια μέσα ενημέρωσης με δυσανάλογο εμπορικό εκτόπισμα στις αντίστοιχες αγορές μεταφορών και επικοινωνιών. Ο προφανής ηθικός, νομικός, εταιρικός και εμπορικός κίνδυνος εδώ είναι η χειραγώγηση της αγοράς με κατάχρηση του δικαιώματος από το εκλαμβανόμενο δικαίωμα επιχειρηματικών φορέων να κηρύξει μονομερώς ή πολυμερώς μια θαλάσσια διαδρομή ανοικτή ή κλειστή στη ναυσιπλοΐα, είτε στο πλαίσιο της προδιαγραφής της εταιρικής ναυσιπλοΐας ή της πολιτικής ασφαλείας ή για άλλο σκοπό. Αυτός ο κίνδυνος αυξάνεται για τους μεταφορείς και τα σχετικά μέσα ενημέρωσης, όταν αυτή η διάθεση φαίνεται να συνδέεται με σκόπιμη ή εξ αμελείας επιβολή ιδιωτικών οικονομικών όρων στις συναλλαγές στις ναυτιλιακές, εμπορικές, επικοινωνιακές και χρηματοπιστωτικές αγορές (πόσο μάλλον νομικές, θεσμικές, εθνικές ή διεθνείς συνθήκες ) και με συνδεόμενα οικονομικά, εμπορικά ή χρηματοοικονομικά συμφέροντα. Επίσης, όταν αυτό προβάλλεται με παράνομες επικοινωνιακές πρακτικές (η υπερβολή είναι η πιο συνηθισμένη) που επισπεύδονται στα ΜΜΕ για σχετικά θέματα.

Το ιστορικό και το πλαίσιο έχουν επίσης σημασία. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις κατά των πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα φέρονται να γίνονται ως αντίποινα για τον πόλεμο στη Γάζα, ο οποίος ωστόσο προκλήθηκε από την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ και τώρα κινδυνεύει να επεκταθεί σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Αυτό απειλεί να διαταράξει τον ενεργειακό εφοδιασμό και να αυξήσει τις τιμές, πρώτα στις μεταφορές και μετά στο εμπόριο. Ο πόλεμος στη Γάζα ακολουθεί τον πόλεμο στην Ουκρανία που διέκοψε τον ενεργειακό εφοδιασμό με τις μέγιστες κυρώσεις που επιβλήθηκαν κατά της Ρωσίας (του 2ου μεγαλύτερου παραγωγού ενέργειας) για την Κριμαία και την Ουκρανία, δολιοφθορές και άλλες επιθέσεις κατά των ναυτιλιακών οδών. Αυτός ο πόλεμος ακολούθησε τις μέγιστες κυρώσεις που επιβλήθηκαν κατά του Ιράν (του τρίτου μεγαλύτερου παραγωγού ενέργειας) για παρέμβαση στις υποθέσεις της Μέσης Ανατολής με ένοπλες πολιτοφυλακές.

Η διακοπή του θαλάσσιου εμπορίου στην Ερυθρά Θάλασσα είναι σύγχρονη με αυτή στη Διώρυγα του Παναμά για υποτιθέμενους παράγοντες κλιματικής αλλαγής. Ακολουθεί τον αποκλεισμό της διώρυγας του Σουέζ από το containership Ever Given και προηγείται των δημοσιευμένων απειλών για αύξηση των τιμών του πετρελαίου λόγω διατάραξης της κίνησης στα στενά του Ορμούζ. Το μοτίβο των επιθέσεων ακολουθεί αυτό των πειρατικών επιθέσεων από τη Σομαλία, ωστόσο στην Υεμένη είναι πιο ανώτερο και περίπλοκο. Ακολούθησαν κυβερνοεπιθέσεις και τεχνικές επιθέσεις εναντίον δικτύων και υποδομών, οι οποίες με τη σειρά τους ακολούθησαν τη διακοπή των μεταφορών λόγω φόβων Covid 19 στα λιμάνια της Κίνας με επακόλουθο τον πληθωρισμό, σε συνδυασμό με αντίστοιχες συνθήκες στα λιμάνια των ΗΠΑ και άλλες σοβαρές διαταράξεις εκείνης της περιόδου. Ο Covid ακολούθησε τη μαζική παράνομη μετανάστευση (εισβολή εμπορίας ανθρώπων) χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα ή έγγραφα ταυτότητας και το ταυτόχρονο κύμα συστηματικών τρομοκρατικών επιθέσεων κατά κοινωνικών, θεσμικών, πολιτικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών στόχων στην Ευρώπη το 2015-2016. Αυτό ακολούθησε τους αποκεφαλισμούς ομήρων από τους «Beatles» του ISIS το 2014, την τρομοκρατική επίθεση κατά του Μαραθωνίου της Βοστώνης το 2013 και την επίθεση της Αλ Κάιντα κατά του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη μεταξύ του 1ου πολέμου του Κόλπου που ακολούθησε την εισβολή στο Ιράκ στο Κουβέιτ και του 2ου πόλεμου του Κόλπου και τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Η αλυσίδα της βίας, της αιτίας, της σύγκρουσης, της κρίσης, του χάους και του πολέμου ανατρέχει μακριά στο αρχείο της ιστορίας.

Επί του παρόντος, ο κλάδος του κινδύνου, του εκφοβισμού, της κερδοσκοπίας, της τρομοκρατίας, της καταπίεσης, του εγκλήματος και της κατάφωρης παραβίασης της νομοθεσίας και των κανονισμών σε περιοχές και αγορές, έχει γίνει ο κανόνας ως η πιο προσοδοφόρα σύγχρονη εμπορική και οικονομική επιχείρηση. Τα οικονομικά κέρδη δεν είναι αμελητέα, αλλά οι συνετές ναυτιλιακές εταιρείες και τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης, θα πρέπει να απομακρυνθούν από προφανείς, πραγματικούς ή εικονικούς δεσμούς με τη βιομηχανία του τρόμου και του εγκλήματος, η οποία αναπτύχθηκε με τα χρόνια υπό τις προαναφερθείσες ειδεχθείς και επικίνδυνες, επιζήμιες, παράνομες και εγκληματικές συνθήκες.

Οι ιδιωτικές εταιρικές  πολιτικές ναυσιπλοΐας και ναυτιλίας είναι προφανώς στη σφαίρα επιλογής των φορέων εκμετάλλευσης των πλοίων, σύμφωνα με τους κανονισμούς. Ωστόσο, οι γενικοί ιδιωτικοί χαρακτηρισμοί των κινδύνων ασφαλείας μεμονωμένα ή σε συνεργασία με άλλες εταιρείες και η διεξαγωγή (ευκαιριακών, αβάσιμων η υπερβολικών) εκστρατειών δημοσιότητας στα μέσα ενημέρωσης για διάφορους πραγματικούς ή κερδοσκοπικούς λόγους, είναι θέματα διαφορετικής τάξης, κλίμακας και δομής. Το ίδιο και οι οικονομικές, νομικές, πολιτικές και αξιολογήσεις τους, όπως και αυτές σχετικά με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και της ναυτιλίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Back to top