Εθισμός και Κατάχρηση

Ο εθισμός είναι μια νευρολογική διαταραχή κυρίως του αισθητηρίου τμήματος του νευρικού συστήματος. Στον εθισμό το κεντρικό νευρικό σύστημα (ο εγκέφαλος) αντικαθιστά σε μεγάλο βαθμό τις εξωτερικές εναλλαγές και αλληλεπιδράσεις με εσωτερικές επαναλήψεις και αναπαραγωγές. Ο εθισμός είναι ουσιαστικά μια αμυντική οργανωτική κατάχρηση (αντίδραση)  στην οποία το νευρικό σύστημα του οργανισμού στρέφεται σε περίπτωση εχθρικής, καταχρηστικής ή τραυματικής εξωτερικής δράσης. Η κατάχρηση είναι η μετατόπιση της φυσικής εξωστρεφούς κινητικής (συμπεριφοράς) αντίδρασης με τεχνητή εσωστρεφή αισθητηριακή δράση, αντί της χρήσης κινητικής αντίδρασης σε νευρολογικές αλληλεπιδράσεις και αναπαραγωγές.

Τυπική συνθήκη εθισμού είναι η απόδραση από την εξωτερική πραγματικότητα, μέσω εγκλεισμού (αποκλεισμού) στον εσωτερικό εαυτό και η ανάπτυξη της τεχνητής (αισθητηριακής) πραγματικότητας και η υπερβολικής κινητοποίηση της τεχνητής (κινητικής) δυνατότητας (φαντασίας).

Η εναλλαγή μεταξύ εσωστρεφών (μεταβολικών αλληλεπιδράσεων) και εξωστρεφών (αντιγραφών και αναπαραγωγών) είναι φυσιολογική σε ψυχικές καταστάσεις και λειτουργική σε βιολογικούς οργανισμούς, ειδικά στους ανθρώπους που είναι πιο διαδραστικοί. Ο εθισμός όμως αναπτύσσει προτιμήσεις και τάσεις που μειώνουν το εύρος διακύμανσης και διαστρεβλώνουν τη φυσιολογική εναλλαγή μεταξύ λογικών και συναισθηματικών ψυχικών καταστάσεων.

Η καταχρηστική κατανάλωση φυσικών ή χημικών ουσιών όπως τα τρόφιμα, το αλκοόλ, ο καπνός και τα ναρκωτικά αυξάνουν την αισθητηριακή δραστηριότητα μέσω υπερβολικής διέγερσης του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκέφαλος).

Πέρα από τα κανονικά (λειτουργικά) επίπεδα, η κατανάλωση αυτή γίνεται τοξική για τον εγκέφαλο. Η επαναλαμβανόμενη ή αναπαραγόμενη κατάχρηση ουσιών εξουδετερώνει την ψυχική συνείδηση, αναπτύσσει εξαρτήσεις και οδηγεί σε τοξική κλιμάκωση και ανεξέλεγκτη κατανάλωση. Η κατάχρηση και η εξάρτηση δυσχεραίνουν την επεξεργασία της πληροφορίας και τη διαχείριση της αλληλεπίδρασης και οδηγούν σε διαταραχές των σχεσιακών, οργανωτικών και συνθηκών αλλεπιδράσεων και λειτουργιών, διαστατικές και χωρο-χρονικές παραμορφώσεις (παραισθήσεις) και παράγωγες νευρολογικές αναπηρίες και διαταραχές.

Η καταχρηστική επανάληψη εξωστρεφών προτύπων συμπεριφοράς, όπως στον τζόγο, το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα βιντεοπαιχνίδια, τη βία και το σεξ μπορεί να δημιουργήσει εθισμούς και εξαρτήσεις. Σε όλες τις περιπτώσεις οι καθηλώσεις υποδηλώνουν χρονικές, διαστατικές και νευρολογικές αναχωρήσεις (απομακρύνσεις).

Η κακοποίηση, ο εθισμός και η εξάρτηση είναι κυρίως ψυχολογικές (συναισθηματικές, εσωστρεφείς και αντανακλαστικές) παρά λογικές (κινητικές, εξωστρεφείς και ορθολογικές) αντιδράσεις. Είναι ιατρικά ανθυγιεινές και νομικά παραβατικές συμπεριφορές, επιβλαβείς για την ακεραιότητα, την ατομικότητα και την ελευθερία του ατόμου και δυσλειτουργικές για την κοινωνική και πολιτιστική κατάσταση.

Αντίστοιχα, η ορθολογική (συμπεριφορά) πρόθεση και η πραγματοποίηση της πράξης ορίζουν την ενοχή καταλογίζουν την υπαιτιότητα και την ευθύνη στην εγκληματολογία της παραβατικότητας, της αδικοπραξίας και της κατάχρησης και στην παράγωγη νομική και δικαστική πρακτική.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Back to top