Χειραγώγηση της Ενημέρωσης και Συστημική Διαφθορά

1. Οι πολιτικοί αναθέτουν προνομιακές συμβάσεις προμηθειών για δημόσια έργα και παραχωρήσεις κοινής ωφέλειας σε μονοπωλιακές επιχειρήσεις σχετιζόμενες με Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ).

2. Τα ΜΜΕ παρέχουν στους πολιτικούς ευνοϊκή κάλυψη (προπαγάνδα) για πελατειακές παροχές σε στελέχη του κόμματος και σε μέλη συνδικάτων, κατά τη διάρκεια των λεγόμενων εκπομπών “δελτίων ειδήσεων” και προγραμμάτων “ενημέρωσης”.

3. Τα μέλη του κόμματος και των συνδικάτων ψηφίζουν υπέρ των πολιτικών σε εθνικές και περιφερειακές εκλογές και σε ευρωεκλογές.

Οι προαναφερθείσες πελατειακές συναλλαγές χειραγωγούν τις εκλογές και νοθεύουν τα αποτελέσματα τους. Ως πρακτικές είναι αντισυνταγματικές, και παράνομες αφού παραβιάζουν πολλαπλές διατάξεις αστικού, ποινικού, εμπορικού (χειραγώγηση της πληροφόρησης, παράβαση του ανταγωνισμού στην ελεύθερη αγορά, κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης και εναρμονισμένες πρακτικές), διοικητικού και συνταγματικού δικαίου και θεσμικές καταστατικές αρχές σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι συστηματικές συναλλαγές πελατειακών παροχών όπως σε δημόσιες συμβάσεις έργων και προμηθειών και σε παραχωρήσεις υπηρεσιών κοινής ωφέλειας υπέρ κρατικοδίαιτων φορέων που σχετίζονται με ΜΜΕ και σε παροχές σε ευνοούμενες κομματικές και συνδικαλιστικές ομάδες και πρόσωπα έναντι ψήφων στις εκλογές, βρίσκονται στον σκληρό πυρήνα της διαπλοκής, της συστημικής διαφθοράς, της χειραγώγησης του αποτελέσματος των εκλογών και της υπονόμευσης των πολιτικών, συνταγματικών και δημοκρατικών θεσμών της χώρας. Επιπλέον οι συμμετέχοντες στις πελατειακές συναλλαγές ενίοτε αναπτύσσουν παράπλευρες σχέσεις με τον κομματοκρατικό εξτρεμισμό, το οργανωμένο έγκλημα και την τρομοκρατία.

Η Ελλάδα προσπάθησε να καταπολεμήσει τη συστημική διαφθορά, τη διαπλοκή και την προπαγάνδα της συνακόλουθης παραπληροφόρησης με τη θεσμοθέτηση ειδικής νομοθεσίας (Ν. 2328/1995, 3021/2002, 3310/2005 και το άρθρο 14 παρ. 9 του Συντάγματος της Ελλάδας) και με σαφείς δεσμεύσεις του πολιτικού συστήματος για διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, χωρίς αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου οι πρακτικές συνεχίζονται και η συστημική διαφθορά βρίσκεται εκτός ελέγχου. Μετά την εθνική χρεωκοπία του 2009 και το σχεδόν Grexit του 2015, τώρα η Ελλάδα διακινδυνεύει την εθνική της ασφάλεια, την κυριαρχία και την εδαφική της ακεραιότητα μετά τις απειλές της Τουρκίας για πόλεμο υπό συνθήκες ήδη επισφαλείς από τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Παρά τα προηγούμενα, τις νομικές υποχρεώσεις, τις εθνικές επιταγές και τις οικονομικές προυποθέσεις, οι επιχορηγήσεις, οι επιδοτήσεις, τα επιδόματα, οι ενισχύσεις και οι χορηγήσεις είτε ως κεφάλαια του εθνικού προυπολογισμού είτε ως κονδύλια της ΕΕ – ΟΝΕ είτε ως τραπεζικές χορηγήσεις, συνεχίζουν να τίθενται στην υπηρεσία πολιτικών στόχων όπως οι προαναφερθέντες. Εκτός από την παράβαση των όρων των παροχής των οικονομικών διευκολύνσεων και των ενισχύσεων υπέρ ειδικών συμφερόντων και τις προαναφερθείσες παραβιάσεις του νόμου, η πολιτική εκμετάλλευση αυτών των κεφαλαίων συνιστά τακτικά παράνομη κρατική ενίσχυση.

Στοιχεία διαφθοράς της ενημέρωσης και της προπαγάνδας της επικοινωνίας διακρίνονται καθημερινά σε ειδησεογραφικά ρεπορτάζ του Τύπου, σε τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, εκπομπές και προγράμματα και σε διαδικτυακές ενημερώσεις.

Εκτός από τον πελατειακό χαρακτήρα, τα ακόλουθα είναι πρόσθετα πεδία πρακτικών εξτρεμιστικής συστημικής διαφθοράς και αποτελεσμάτων της

σε εθνικό επίπεδο:

– Εθνική χρεωκοπία (2009)

– Grexit (2015)

– Ένταση στο Αιγαίο (σήμερα)

σε διεθνές επίπεδο:

– Τρομοκρατία

– Παράνομη Μετανάστευση, trafficking, οργανωμένο έγκλημα

– Brexit

– Covid βιοτρομοκρατία, βιολογικός πόλεμος, καταπάτηση των ανθρώπινων, πολιτικών και συνταγματικών δικαιωμάτων και ατομικών προσωπικών ελευθεριών, παραβίαση της σωματικής και βιολογικής ακεραιότητας, και ψυχολογική βία, βιολογική βλάβη οικονομική ζημία, καταρράκωση των θεσμών

– Παραγωγή και εμπόριο ναρκωτικών ουσιών

– Κοινωνική αναταραχή, παρεμπόδιση της εκπαίδευσης, φυλετική ένταση, εθνοτική και πολιτισμική ισοπέδωση, εξουδετέρωση βιολογικού φύλου, καταρράκωση αρχών, ηθών και εθίμων

– Οικονομική πόλωση και ανισότητα, ενεργειακή κρίση, ύφεση και πληθωρισμός

– Δολιοφθορά διαύλων και δικτύων μεταφορών, συγκοινωνιών και μεταφορών, διατάραξη μεταφορών και εμπορίου, κυβερνοεπιθέσεις σε συστήματα ασφάλειας και κοινής ωφέλειας

– Πόλεμος στην Ουκρανία

– Ένταση στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας

Πέραν της εθνικής και της διεθνούς ασφάλειας, η χειραγώγηση της ενημέρωσης και η συστημική διαφθορά δεν είναι απλά ζητήματα ηθικά η νομικά άδικης πράξης, ανισότητας, εγκληματικής συμπεριφοράς η βλάβης και καταστροφής για κέρδος και εξουσία. Η ορθή πληροφορία είναι όρος επιτυχίας, ευημερίας και ευτυχίας του πολίτη και της οργάνωσης της κοινωνίας. Κυρίως όμως είναι προϋπόθεση ύπαρξης και επιβίωσης του ανθρώπου. Η ακρίβεια, η αντικειμενικότητα και η ακεραιότητα της πληροφορίας που δημιουργείται από την ελευθερία και τον πλουραλισμό είναι παράγοντες αξιοπιστίας και ασφάλειας της ενημέρωσης. Η γενικευμένη κρίση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα και ο κόσμος με αλλεπάλληλα συστηματικά επεισόδια σε πολλαπλά επίπεδα, ελευθερίας, δημοκρατίας, οικονομίας, κοινωνίας, πολιτικής και ασφάλειας, εθνικής, Ευρωπαϊκής και παγκόσμιας όπως τα προαναφερθέντα, είναι αποτέλεσμα της γενικευμένης κρίσης ενημέρωσης και της παράγωγης διαπλοκής και διαφθοράς. 

Η αντιμετώπιση της κρίσης πληροφορίας και ενημέρωσης, η προστασία των θεσμών και η καταπολέμηση της παράγωγης παραπληροφόρησης, της εξτρεμιστικής προπαγάνδας και της συστημικής διαπλοκής και διαφθοράς, είναι νομικό, πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και επιστημονικό ζήτημα υψίστης σημασίας. Η αναζήτηση της αλήθειας, η απόκτηση της πληροφορίας και η κατάκτηση της γνώσης είναι δικαίωμα και καθήκον όλων.   

Η ελευθέρια και η δημοκρατία λειτουργούν και προστατεύονται από νόμους και κανόνες δικαίου που τηρούνται. Η προστασία των ανθρώπινων και των συνταγματικών δικαιωμάτων και οι ατομικές ελευθερίες, είναι θεμελιώδεις κανόνες δημοκρατίας και συνταγματικής, κοινωνικής και οικονομικής τάξης και οργάνωσης της χώρας. Σε αυτά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες συγκαταλέγεται η ελευθερία της έκφρασης και η ελευθερία του λόγου και του τύπου και ειδικότερα η ελευθερία της δημοσιογραφίας και της αρθρογραφίας. Εξυπακούεται ότι γενικά και ειδικά για την προστασία της ελευθερίας του λόγου και του τύπου, τα εν λόγω δικαιώματα και ελευθερίες αφορούν ιδίως δημοσιογράφους και αρθρογράφους, για τους οποίους όμως επίσης υπάρχουν καλές πρακτικές και επαγγελματικοί κανόνες που ακολουθούνται τουλάχιστον στα ζητήματα ευθύνης της δημόσιας ενημέρωσης που αναλαμβάνουν. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο τα εν λόγω δικαιώματα και ελευθερίες του τύπου δεν αφορούν την επιχειρηματική διεύθυνση των ΜΜΕ η τα συμφέροντα των μετόχων τους.

Πρακτικές εκμετάλλευσης της δημόσιας ενημέρωσης και χειραγώγησης της ενημέρωσης για πολιτικές στοχεύσεις η οικονομικά συμφέροντα, ιδίως όταν είναι καταχρηστικές, δεσπόζουσες, οργανωμένες και εναρμονισμένες, είναι προφανώς καταδικαστέες ακόμα και όταν δεν εμπλέκονται σε υποθέσεις συστημικής διαφθοράς και διαπλοκής η σε άλλες εξτρεμιστικές και παράνομες πράξεις. Για αυτές οι εμπλεκόμενοι με οποιαδήποτε ιδιότητα (αυτουργοί συναυτουργοί, συνεργοί, ηθικοί αυτουργοί) θα πρέπει άμεσα και άνευ ετέρου να καταβάλουν τις οφειλόμενες αστικές αποζημιώσεις, επανορθώσεις και αποκαταστάσεις, πλέον τόκων και εξόδων, για τις ζημίες και τις βλάβες που έχουν προκαλέσει από τις προαναφερθείσες συμβατικές και νομικές παραβάσεις και τις αδικοπραξίες σε ατομικό, εθνικό, Ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Όσον αφορά τις ποινικές ευθύνες για τα αδικήματα και εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου, τις εγκληματικές οργανώσεις, τα εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όπου και όπως εμπλέκονται, θα πρέπει να επιληφθούν οι αρμόδιες εισαγγελίες και να παραπεμφθούν οι υπεύθυνοι στα αρμόδια εθνικά και διεθνή δικαστήρια.

Τέλος το αν τα ΜΜΕ, οι διευθύνσεις και οι μέτοχοι τους η κάποιοι εξ αυτών στην Ελλάδα η το εξωτερικό, δεν μπορούν να επωφεληθούν από τη διαχείριση της πληροφορίας και την ευθύνη της δημόσια ενημέρωση που αναλαμβάνουν με νόμιμο τρόπο και χρειάζονται να καταφεύγουν στα προηγούμενα, αυτό είναι ζήτημα άλλης τάξεως. Αν μπορούν και δεν το πράττουν αυτό είναι ζήτημα της προηγούμενης τάξεως. Τέλος αν μπορούν αλλά δεν τους επιτρέπεται λόγω δεσποζουσών καταχρήσεων, εναρμονισμένων πρακτικών, λογοκρισίας η άλλων εμποδίων συμμετοχής στην αγορά και στον ελεύθερο ανταγωνισμό θα πρέπει να το καταγγείλουν στις αρμόδιες θεσμικές αρχές.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Back to top